CAREND BLOG VERHALEN OVER PALLIATIEVE ZORG


Kleinzoon en oma

“Mam, als iemand verdrietig is omdat jij ziek bent, zou je dat dan willen weten of liever niet?” vraag ik, mijn zoon nog dicht tegen me aan. “Oh jawel, want ik ben zelf ook zo vaak verdrietig..” “En, het klinkt misschien een beetje gek, m...

18-02-2022 Auteur: Afke Bohle - dochter

Die ene dokter

Wanneer mensen ernstig ziek zijn, willen ze gezien worden als persoon en niet alleen als patiënt. We weten uit onderzoek dat een – authentiek – empathische zorgverlener het verschil kan maken, terwijl het niet extra tijd hoeft te kosten.

16-02-2022 Auteur: Liesbeth van Vliet, universitair docent gezondheidspsychologie

In de nabijheid van het loslaten

Langzaam zakt hij verder weg, een paar keer kijkt ze naar mij op en vraagt met haar ogen open: is het zover? Op het moment dat hij sterft geef ik met mijn ogen aan haar aan dat het zover is. Een ontlading van verdriet volgt, waarin ik de t...

10-02-2022 Auteur: Monique van Riel – Buijtelaar, verpleegkundige in het hospice

Wie de dood ziet, ziet het leven

Het gesprek over de dood en vooral de weg daarnaartoe is relevant. Want mensen stikken bij een longziekte (en ook bij andere ziekten) nooit, die zeer zeldzame uitzondering van een longbloeding uitgezonderd. Dat komt grotendeels doordat het...

07-02-2022 Auteur: Sander de Hosson

Proost

Ik word gebeld door een verpleegkundige van zaal, die meestal alleen belt als er echt iets is. Ik voel dat mijn hart sneller begint te kloppen als ik opneem. Het gaat over een oncologie patiënt, opgenomen in verband met buikpijn, met nu pi...

05-02-2022 Auteur: Rosa Sleddering - arts-assistent

De stilte

Daarom ben ik even stil. Stilte is een wapen. Wie de waarde van stilte leert ontdekken, is rijk. Want stilte helpt ons verbinden als het moeilijk is. Stilte vertegenwoordigt echte aandacht voor elkaar. Stilte is ook veel krachtiger dan een...

04-02-2022 Auteur: Sander de Hosson

Leven en rouw verweven

Ieder mens loopt zijn eigen unieke pad. Zo ook mijn moeder. Zij kiest ervoor het stadium van haar ziekte in eerste instantie alleen met ons, haar man en kinderen, te delen. Pas later met meer mensen. Zij wil gewoon als ‘Ans’ gezien worden,...

02-02-2022 Auteur: Yvonne Grol, dochter en zorgverlener

Eutha-nasi, een gerecht voor mensen die levensmoe zijn

Eutha-nasi, kom ik tegen bij het bekijken van de berichten die we elkaar stuurden. Voordat we wisten wat ons te wachten stond, konden we allebei woordgrapjes al waarderen. Nu, bijna 5 maanden na zijn sterven, moet ik hier nog steeds om lac...

29-01-2022 Auteur: Louise, echtgenote

'Zeg maar Jan'

Jan kijkt ons aan, bijna triomfantelijk: “Kan er een foto gemaakt worden?” Mijn collega gaat aan de kant en ik wil de foto maken. “Nee", zegt Jan, "Jullie ook”. We kijken naar zijn familie, die hun schouders ophalen en Jan heeft een klein...

21-01-2022 Auteur: Judith Princen - verzorgende IG en leerling verpleegkundige in een zorgcentrum

Oerliefde

‘Hij denkt en beleeft op het niveau van een kind van vijf,’ fluistert de verpleegkundige me toe, vlak voor ik de kamer betreed. Ze pakt mijn arm vast: ‘Leg het uit zoals je het een kleuter zou vertellen’ Mijn taak wordt er niet bepaald makk...

20-01-2022 Auteur: Sander de Hosson

← Prev 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Next →