Het zijn bijzondere tijden in de zorg. In het algemeen en zeker ook op de afdelingen waar ik kom. Dat resulteert er in dat ik soms iets te hard...

Ziekte en dood horen bij het leven. Aan betrokken raken bij de dood zit geen minimumleeftijd vast. Hoewel het niet heel vaak voorkomt dat een ou...

Vluchtig had ik haar gezien, zijn grote zus. Op weg naar school, naar vriendinnen, naar buiten. Maar nooit zoals vandaag. Terwijl ik aan tafel m...

Terugkijkend voel ik hoe zijn verbinding met school als een levenslijn voor hem was. Die lijn hield hem tijdens zijn ziekte niet alleen overeind...

Het is een vroege lentemorgen. De regendruppels aan de andere kant van de ruit getuigen van een vochtige nacht. Hij staart ernaar met zijn vermo...

Woensdag breekt aan. Een dag waarop iedereen in huis met zijn/haar ziel onder de arm loopt. Mijn vader lijkt ziek van verdriet zonder tranen. We...

Hij wijst naar een fotoboek en samen bladeren we het door. Het boek staat vol prachtige foto’s van Bart met zijn lieve vrouw en hun kindje van t...

Terwijl de voordeur open gaat verschijnen er twee bruine paardenstaartjes boven een heel jong gezichtje. ‘Ben jij de zuster die voor papa komt z...

‘Weet u, zuster, het is hier zo fijn. Jullie werken hard, zijn zorgzaam en lief, ik heb niets te wensen. En ik ben verdrietig om datgene waar ik...

Na al die maanden geeft hij nu eindelijk ronduit toe dat het erop zit. Dat de tijd op is. We wisten beiden eigenlijk allang dat het sterven bego...