Mijn volgende dienst is over vijf dagen. Ik neem afscheid van Jan en weet dat ik hem niet weer zal treffen. Ik rijd naar huis en merk dat we in...

Ik vind dat ik sterk moet zijn, te allen tijde, terwijl ik dat van een ander nooit zou verwachten.

Ons gesprek valt even stil, maar de stilte is fijn. Na een minuutje herpakt mevrouw zich. Ze zegt: ‘Zo is de dood ineens niet meer zo erg.’

‘Dank,’ zegt ze, en er verschijnt een glimlach op haar gezicht. Dan steekt ze haar handen uit naar de verpleegkundige en naar mij. Terwijl ze kn...

Solange en David stralen als zij elkaar het jawoord geven. Daarna is de bruidegom doodmoe. Hij strompelt naar zijn thuiszorgbed in de hoek van d...

Melle zit op de bank en kijkt naar me. Zijn vrouw is dood. Plotseling. Een paar maanden geleden. Het leek me goed om hem deze kerst uit te nodig...

Ik denk tijdens mijn dienst in het hospice terug aan de kerstdagen van twee jaar geleden. Aan die sombere meneer van kamer 1.

Ik belde, overlegde en vertelde mijn vader een paar uur later dat hij welkom was in het hospice in de buurt. In mijn auto genoot hij van zijn la...

De kerstboom staat er wat verlaten bij en de lichtjes verliezen hun schittering als ze met een laatste zucht kalm haar lichaam verlaat.

Ik wist precies wat er zou gaan gebeuren, ik had me goed voorbereid. Maar na afloop begreep ik dat ik me nooit genoeg had kunnen voorbereiden.