Vierentwintig jaar later. Ik pluk kleurrijke bloemen en zet ze bij de foto op het gedenkplankje in de hal en brand mijn favoriete wierook. Zo ma...

Het was voor hem een prachtige dood, maar kwam zo onverwachts en abrupt dat ik tijd nodig had om te bevatten.

Toen ik besloot te verhuizen, wilde ik iets tastbaars achterlaten in het gebied waar mijn dochter en man samen regelmatig hun hardlooprondje lie...

Het gemis en het verdriet om hen is nog aanwezig; de intensiteit wisselt, net als het water bij eb en vloed.

Ik vind het een raar idee dat de overblijfselen van mijn vader in een pot zitten die in mijn tuin staat.

Een rode roos bij de foto van haar Herman, mijn eens zo vitale en liefdevolle vader.

Een nieuwe rubriek bij Carend -kort maar fijn- over dat ene dierbare plekje in je huis of je tuin of je auto of zomaar ergens onderweg, waar je...