Waarheen waarvoor en My way sterven langzaam uit. Zij maakten plaats voor namen als Rollercoaster van Danny Vera en Mag Ik Dan Bij Jou van Claudia de Breij. Maar er is zoveel meer. In deze rubriek lees je over muziek die mogelijk wel bekend is, maar niet per se van uitvaarten. Deze week Lazarus van David Bowie
Tien jaar dood is hij nu en net als Leonard Cohen leverde hij vlak voor zijn heengaan nog een buitengewoon indrukwekkend album af. Maar wat Bowie’s Blackstar extra bijzonder maakte was dat het album helemaal in het teken staat van zijn naderende dood. Blackstar blijkt ook een benaming te zijn voor weefsel dat door kankercellen is aangetast.
Het nummer Lazarus dat hij schreef voor de musical die Ivo van Hove regisseerde in New York begint ijzingwekkend met in de video een beeld van een oude zieke man in een eenvoudig ziekenhuisbed. Ook muzikaal is deze Bowie verrassend gebleken. Geen glitter, glamour of disco maar ingetogen jazz met uiterst smaakvolle blaasarrangementen. Bowie werkt op zijn zwanenzang met zijn vaste producer en vriend van vroeger Tony Visconti met wie hij sinds Ziggy Stardust muziek opnam. Visconti noemde zijn dood ‘niet anders dan zijn leven: een kunstwerk.’
Hier is de clip
Look up here, I'm in heaven
I've got scars that can't be seen
I've got drama, can't be stolen
Everybody knows me now
Look up here, man, I'm in danger
I've got nothing left to lose
I'm so high, it makes my brain whirl
Dropped my cell phone down below
Ain't that just like me?
By the time I got to New York
I was living like a king
There I used up all my money
I was looking for your ass
This way or no way, you know I'll be free
Just like that bluebird now, ain't that just like me?
Oh, I'll be free, just like that bluebird
Oh, I'll be free, ain't that just like me?