Heb jij er één? Een lijst van dromen of dingen die je per se nog wilt doen? Een ballonvaart maken of het Noorderlicht zien?
Ik denk aan de zomer van 2022. Het is een warme zomer en ik zorg voor mevrouw de Wit. Ze is thuisgekomen om te sterven. Ze is verdrietig dat haar leven niet lang meer zal duren, maar tegelijkertijd tevreden en dankbaar voor alles wat ze nog heeft. Ik kom vaak bij haar en er ontstaat een bijzonder contact tussen ons. We voeren mooie gesprekken en ik kom onder de indruk van de rust die ze uitstraalt. Ze is dankbaar voor iedereen die haar steunt en voor haar zorgt.
Op een dag vraag ik haar of er nog iets is dat ze heel graag wil doen. Iets of iemand bezoeken, misschien het nieuwe huis van haar kleindochter zien? ‘Ach, nee,’ zegt ze. ‘Het is goed zo, maar ik zal er toch over nadenken.’ En dan weet ze het. ‘Ik weet wat ik nog heel graag wil. Ik wil heel graag nog één keer onder de douche.’ Ik word er stil van. Zoiets kleins is haar grootste wens. Het is aan mij om die wens te vervullen. Met haar broze lichaam van bed naar de rolstoel, van de rolstoel naar de traplift, en uiteindelijk bovenaan, waar ze zittend op de rollator het laatste stukje aflegt naar de badkamer. Tenslotte van de rollator op het douchestoeltje, zo heeft haar dochter het bedacht. En ik? Ik draai de kraan open, water lekker op temperatuur, en douche haar. Met alle zorg en aandacht die ik in me heb en aan de andere kant ook gewoon zoals ik dat al honderden keren heb gedaan. Deze keer is speciaal. Mevrouw de Wit geniet, dochter kijkt toe en ik douche, spoel af en droog met alle liefde die ik heb. In omgekeerde volgorde begeleiden we haar terug naar bed. Moe van de inspanning, maar o zo gelukkig, laat ze zich zakken in het schone bed. Ze pakt mijn hand. ‘Bedankt,’ zegt ze zachtjes. Stil en diep onder de indruk, stap ik op mijn fiets naar de volgende cliënt. Als ik de volgende dag weer bij haar ben, zegt ze: ‘Als ik eraan denk, voel ik het nog! Dank je wel.’
Achteraf besef ik dat zij mij minstens zoveel gaf als ik haar. Wat ik spannend vind in de palliatieve zorg, was bij haar niet spannend meer. Ze vertrouwde mij haar laatste keer douchen toe. Zonder het te weten, gaf ze mij precies wat ik nodig had: vertrouwen, rust en het gevoel dat ik dit kon. Zij wilde nog één keer het water over zich heen voelen. Ik kreeg mijn plek in de palliatieve zorg terug. Ik ben haar daar intens dankbaar voor, want deze ervaring draag ik nog steeds met me mee. En terwijl ik dit schrijf weet ik: soms zijn het juist de kleinste wensen die het grootste verschil maken, voor beide kanten van het bed.
Carend heeft samen met Educared een uitgebreide leergang ontwikkeld over palliatieve zorg, specifiek voor verzorgenden en verpleegkundigen uit de thuiszorg, hospices en verpleeghuizen. De afgelopen twee jaar is deze leergang in diverse steden succesvol uitgevoerd. Er is vanuit veel zorginstellingen grote interesse om deze scholing incompany aan te bieden.
Daarnaast hebben we een zestal e-learnings ontwikkeld die we aan instellingen aanbieden. Deze e-learnings zijn ideaal voor zorgprofessionals die hun kennis over palliatieve zorg willen verdiepen op een flexibele manier. Interesse? Stuur een e-mail naar leergang@carend.nl .
