Waarheen waarvoor en My way sterven langzaam uit. Zij maakten plaats voor namen als Rollercoaster van Danny Vera en Mag Ik Dan Bij Jou van Claudia de Breij. Maar er is zoveel meer. In deze rubriek lees je over muziek die mogelijk wel bekend is, maar niet per se van uitvaarten. Deze week De Kraaien van Andre Manuel:
De kraaien op het land
Zwart als de raven
Zullen schateren op de dag
Dat deze jongen wordt begraven
Andre Manuel toert al ruim dertig jaar langs de Nederlandse theaters. Meestal zitten er zo’n tweehonderd mensen in de zaal. In 2014 won hij een Poelifinario, de hoogste Nederlandse cabaretprijs wat hem tijdelijk meer publiek opleverde. Dat hield hij niet vast. Daarvoor is zijn humor te rauw, te grof en te hard. Dat trekt het meeste uitgaanspubliek niet, ook al zijn Manuels observaties nog zo origineel. Manuel is uniek. Waar andere cabaretiers hun toon zijn gaan matigen vanwege de toegenomen polarisatie en het gif van sociale media ging Manuel onverdroten door. ‘Ik ben een inclusieve artiest, want ik beledig echt iedereen’, is zo’n grap die zijn eigenzinnige cabaret goed samenvat. Manuel leeft naar eigen zeggen nog steeds omdat zijn grappen niet op televisie te zien zijn, maar alleen in het theater. Manuel is ook een begenadigd muzikant die verschillende bands oprichtte. Fratsen en Krang zijn de bekendste. Met Krang maakte hij al in 1996 een prachtlied over zijn eigen begrafenis. Hij speelt dat nog steeds af en toe en kondigt dat de laatste jaren op originele wijze aan: Bij mij in het dorp woont ook Henk Kamp. Hij is er geboren. Op onze begraafplaats ligt Henny Vrienten. Ik wou dat het andersom was. Het lied heet De Kraaien. Het is fraaie poëzie, gezongen in die hem zo typerende stijl met de ietwat lijzige stem die zijn woorden extra dramatische kracht geeft. In bijgaande video klinkt hij zoals wel vaker een beetje als Tom Waits, maar toch anders. De begeleiding is schitterend. De tekst is dertig jaar later nog even prachtig en spreekt voor zich.
De kraaien op het land
Zwart als de raven
Zullen schateren op de dag
Dat deze jongen wordt begraven
De stoet vanuit de kerk
Tegen al m′n wensen in
Een laatste avond in de kroeg
Maar de familie had geen zin
't Zijn zulke brave burgerikken
Grijze mussen, berelaf
Ik kan sputteren wat ik wil
Ze dragen me naar het graf
Alwaar de goegemeente rouwend
Luistert naar de dominee
In zijn hart een goeie jongen
En de schare knikt gedwee
Terwijl ′k de kist graag had gezien
Op de bar, de deksel open
Een joint gaat in de rond
Jullie allemaal bezopen
Lul de oren van mijn kop
En dan de laatste drank besteld
Waarna een held're geestverwant
Een taxibusje belt
Een busje belt
Zet deze jongen bij het raam
Neem brood en koffie mee
En rij dan in het holst
Met z'n allen naar de zee
Zet me rechtop in het zand
Veeg het vuil van m′n gezicht
Zing de maan nog eenmaal toe
Tot aan het eerste ochtendlicht
Ga wandelen op het strand
Gooi wat schelpen in m′n schoot
Verzamel al het spoelhout
En bouw een kleine boot
En als dan 's avonds heel die zon
In die bak met water dooft
Duw me dan de zee op
Zoals me is belooft
Maak allemaal een fakkel
Steek het bootje in de brand
Ik zal m′n lied nog eenmaal zingen
Jullie dansen op het strand
Als indianen
Als indianen...
Reageer
Alleen geautoriseerde gebruikers kunnen een reactie achterlaten