Nieuws Columns Webinars Congressen Opleidingen Podcast Forum
Alle resultaten

Duw me dan de zee op [liedjes over de dood]

02.03.2026 6:00 's middags
Duw me dan de zee op [liedjes over de dood]
Jos Schuring
journalist en spreker bij uitvaarten

Waarheen waarvoor en My way sterven langzaam uit. Zij maakten plaats voor namen als Rollercoaster van Danny Vera en Mag Ik Dan Bij Jou van Claudia de Breij. Maar er is zoveel meer. In deze rubriek lees je over muziek die mogelijk wel bekend is, maar niet per se van uitvaarten. Deze week De Kraaien van Andre Manuel:

De kraaien op het land

Zwart als de raven

Zullen schateren op de dag

Dat deze jongen wordt begraven

Andre Manuel toert al ruim dertig jaar langs de Nederlandse theaters. Meestal zitten er zo’n tweehonderd mensen in de zaal. In 2014 won hij een Poelifinario, de hoogste Nederlandse cabaretprijs wat hem tijdelijk meer publiek opleverde. Dat hield hij niet vast. Daarvoor is zijn humor te rauw, te grof en te hard. Dat trekt het meeste uitgaanspubliek niet, ook al zijn Manuels observaties nog zo origineel. Manuel is uniek. Waar andere cabaretiers hun toon zijn gaan matigen vanwege de toegenomen polarisatie en het gif van sociale media ging Manuel onverdroten door. ‘Ik ben een inclusieve artiest, want ik beledig echt iedereen’, is zo’n grap die zijn eigenzinnige cabaret goed samenvat. Manuel leeft naar eigen zeggen nog steeds omdat zijn grappen niet op televisie te zien zijn, maar alleen in het theater. Manuel is ook een begenadigd muzikant die verschillende bands oprichtte. Fratsen en Krang zijn de bekendste. Met Krang maakte hij al in 1996 een prachtlied over zijn eigen begrafenis. Hij speelt dat nog steeds af en toe en kondigt dat de laatste jaren op originele wijze aan: Bij mij in het dorp woont ook Henk Kamp. Hij is er geboren. Op onze begraafplaats ligt Henny Vrienten. Ik wou dat het andersom was. Het lied heet De Kraaien. Het is fraaie poëzie, gezongen in die hem zo typerende stijl met de ietwat lijzige stem die zijn woorden extra dramatische kracht geeft. In bijgaande video klinkt hij zoals wel vaker een beetje als Tom Waits, maar toch anders. De begeleiding is schitterend. De tekst is dertig jaar later nog even prachtig en spreekt voor zich.



De kraaien op het land

Zwart als de raven

Zullen schateren op de dag

Dat deze jongen wordt begraven

De stoet vanuit de kerk

Tegen al m′n wensen in

Een laatste avond in de kroeg

Maar de familie had geen zin

't Zijn zulke brave burgerikken

Grijze mussen, berelaf

Ik kan sputteren wat ik wil

Ze dragen me naar het graf

Alwaar de goegemeente rouwend

Luistert naar de dominee

In zijn hart een goeie jongen

En de schare knikt gedwee

Terwijl ′k de kist graag had gezien

Op de bar, de deksel open

Een joint gaat in de rond

Jullie allemaal bezopen

Lul de oren van mijn kop

En dan de laatste drank besteld

Waarna een held're geestverwant

Een taxibusje belt

Een busje belt

Zet deze jongen bij het raam

Neem brood en koffie mee

En rij dan in het holst

Met z'n allen naar de zee

Zet me rechtop in het zand

Veeg het vuil van m′n gezicht

Zing de maan nog eenmaal toe

Tot aan het eerste ochtendlicht

Ga wandelen op het strand

Gooi wat schelpen in m′n schoot

Verzamel al het spoelhout

En bouw een kleine boot

En als dan 's avonds heel die zon

In die bak met water dooft

Duw me dan de zee op

Zoals me is belooft

Maak allemaal een fakkel

Steek het bootje in de brand

Ik zal m′n lied nog eenmaal zingen

Jullie dansen op het strand

Als indianen

Als indianen...

Reageer

Alleen geautoriseerde gebruikers kunnen een reactie achterlaten
Heb je al een account? Inloggen
subscribe nos
Ja, houd mij ook op de hoogte
nieuws, webinars en meer

Inschrijving ontvangen!

Vanaf nu ontvangt u onze nieuwsbrief.