In de rubriek 'Die ene palliatieve patiënt' vertelt een zorgverlener over een patiënt die indruk heeft gemaakt of een nieuw inzicht heeft gegeven. Deze aflevering met Daniel de Ronde, ambulanceverpleegkundige RAV Flevoland/Gooi en Vechtstreek.
'Hij was een man van middelbare leeftijd, relatief jong. Tijdens een vakantie aan de andere kant van het land had hij een herseninfarct gekregen terwijl hij op de fiets zat. Hij kon niet meer zelfstandig ademen. Deze patiënt zou nooit meer de oude worden en of de kwaliteit van leven voor hem nog voldoende zou zijn was maar de vraag. Gaandeweg werd het duidelijk dat hij die kwaliteit van leven niet voldoende vond. Meneer was een echte Bourgondiër, hield van lekker eten en zat bij een koor. Hij kon niet zonder de beademing en dat betekende dat hij zo’n twintig uur per dag aan de beademing zou moeten liggen als hij het ziekenhuis zou verlaten.
Meneer hield graag de regie en communiceerde door te schrijven, praten lukte niet. Hij gaf bij zijn familie aan dat hij zo niet verder wilde. Niet meer kunnen zingen en niet meer lekker koken en eten was niet wat hij wilde. De wens om te stoppen met leven werd gehonoreerd. Zijn organen wilde hij doneren en dat betekende dat hij binnen twee uur nadat de palliatieve sedatie gestart was moest overlijden.
Op de dag dat de beademing werd gestopt werkte ik. Dat maakte voor mij de cirkel rond. In de periode dat hij bij ons op de IC lag, had ik iedere dienst die ik werkte voor hem gezorgd. Ik had een klik met hem en er was een band ontstaan. We hebben veel gelachen, hij was ondanks zijn situatie altijd in voor een geintje. Meneer overleed inderdaad binnen twee uur. Ik heb hem naar de ok gereden en weer opgehaald.
Ik werk inmiddels tien jaar in de ambulancezorg, daar zijn de contacten nooit lang. Ook op de spoedeisende hulp, waar ik eerder werkte, zijn de contacten met patiënten en hun naasten kortdurend. Deze man lag een tijdje op de IC, met hem had ik langer contact. Hij is een van de weinige patiënten met wie ik een band heb ervaren.'
Een aantal verhalen uit deze rubriek, geschreven door journalisten Gertien Koster en Jos Schuring, zijn verzameld in het boek 'Die ene palliatieve patiënt vergeet ik nooit meer'. Wanneer je via boekhandel Riemer een boek van de speciale 'Carend pagina' aanschaft, draag je direct bij aan het werk van stichting Samen Carend: 10% van de omzet wordt afgedragen aan de stichting. Zo help je mee aan een toekomst waarin zorg niet alleen draait om systemen en productie, maar vooral om aandacht, kwaliteit, compassie en menselijkheid.
Jouw verhaal over die ene palliatieve patiënt hier? Stuur een bericht naar redactie@carend.nl, dan nemen Gertien en Jos contact met je op.
