Ruim 10 jaar is ze cliënt geweest in mijn massagepraktijk. Ze vond het jammer dat ik ermee stopte en verder ging met lesgeven. Vandaag bezoek ik haar voor de tweede keer en ik heb haar favoriete massageolie meegenomen.

‘Kind, wat fijn dat je er weer bent.’ Er klinkt opluchting, iets hoopvols. ‘Ik ben zo blij dat jij het bent die de massages doet hier in het hospice.’ We kennen elkaar al zo lang, dit heeft echt zo moeten zijn. ‘Jij mag blijven. Jij brengt licht en rust, in een lichaam vol pijn.’ Ik neem haar uitgestoken handen in de mijne. We houden elkaars blik vast, met een brede glimlach kijken we elkaar aan.

‘Heb je er iets aan gehad de vorige keer?’ vraag ik. Ze kijkt me aan, fronst bijna verontwaardigd. ‘Meis dat hoef ik toch niet te zeggen. Het voelde als een oase in een dorre woestijn. Even niets, mogen loslaten. Bij jou kan ik mijn masker laten vallen, me laten gaan, mezelf zijn.’

De klok tikt, onze handen ineen, haar ademhaling vertraagt, haar gezicht ontspant, rimpels worden minder, de kleine spiertrekkinkjes laten de pijn nu gaan. Stilte, rust, een tijdloos niemandsland verbonden, ziel tot ziel.

‘Kan ik nog vaker?’ vraagt ze. ‘Jazeker’ zeg ik. ‘Ook als ik gesedeerd word?’ ‘Ja ook dan.’ ‘Vaker gedaan?’ ‘Ja, vaker gedaan.’ ‘En?’ ‘Ik ben ervan overtuigd dat het lichaam ook in sedatie kan voelen. Voelen op een ander niveau. Zolang iemand leeft werkt de tast en is verbinding mogelijk. Ook in sedatie voel ik verbinding, anders, maar duidelijk voelbaar.’

‘Dan doen meis… Je weet dat ik je al eeuwig dankbaar was, maar sinds ons weerzien hier in het hospice nog veel meer. Ik wist dat je dit deed, maar ik had geen idee wat het inhield, maar ja, toen leefde ik nog gewoon.’ Ik vertel haar dat het handig is om haar zoon, broer en zus op de hoogte te brengen van haar wens en onze afspraak. Zo komt niemand voor verrassingen te staan als het zover is. ‘Geen enkel probleem’ zegt ze. ‘Ze weten dat jouw Hemelse Handen goed voor me zijn.’ ‘Zal ik mijn kussentje achterlaten? Ik heb het niet nodig.’ ‘Wil je dat echt doen? Fijn, het is zo zacht. Wow, en dan heb ik ook nog de geur van de olie. Daar droom ik dan weer bij weg naar niemandsland. Schat dat je bent, tot snel ziens.’

Klara van Zuijdam is specialist in aanraking en massage bij kwetsbare doelgroepen en werkt sinds de jaren negentig in de palliatieve zorg. Via Touch for Care deelt ze de helende kracht van liefdevolle aanraking en aanwezig-zijn in de laatste levensfase.