Gevoelig drama in arthousefilm All of a sudden

Niet de patiënt, maar de mens centraal. Dat is wat Marie-Lou, directrice van een verzorgingstehuis in Parijs wil. Ze zet zich daar met veel energie voor in maar krijgt nogal wat tegenwerking van haar personeel. Maar alles verandert als ze Mari ontmoet, een Japanse theaterregisseur die terminaal ziek is.

In All of a sudden is palliatieve zorg een prominent thema. De film is geschreven en geregisseerd door de Japanse filmmaker Ryūsuke Hamaguchi, bekend van Drive My Car en Evil Does Not Exist. De film is wereldwijd juichend ontvangen. Het is een ontroerend verhaal over vriendschap, ouderenzorg, menselijkheid en de omgang met sterfelijkheid.

De twee vrouwen ontwikkelen een bijzondere vriendschap en inspireren elkaar om anders naar leven, dood en zorg te kijken. All of a sudden laat veel ruimte voor stilte, twijfel, kwetsbaarheid en kleine momenten tussen mensen. De film laat zien hoe belangrijk het is om elkaar te blijven zien, wanneer het leven moeilijk wordt.

Het verhaal neemt met drie uur en een kwartier nogal uitgebreid de tijd. Virginie Efira en Tao Okamoto spelen erg mooie rollen, maar hun gesprekken zijn niet altijd boeiend. Dat geldt vooral voor de scène met de flipover waarin palliatieve zorg wordt beschouwd in relatie tot het kapitalisme. Maar All of a sudden is wel een warme, filosofische film. De rust en subtiliteit in dit verhaal voelen weldadig. Mooi is ook dat de hechtheid tussen de vrouwen niet wordt uitgelegd maar zich met verbluffend gemak aan de kijker opdringt.

All of a Sudden draait sinds vorige week in 44 bioscoopzalen.