Zelfs op zijn ziekbed blijkt er ruimte te zijn voor ongenoegen en hatelijkheid.

In ieder gezin gaat het anders. Bij het ontbijt en naar bed gaan. En ook bij ziekte en een afscheid dat komen gaat.

Een heer met een sterke wil komt op mijn pad. Hij leert mij wat beter kennen en zo word ik voor hem al vrij snel: die kleine druktemaker.

Ik denk er nog vaak aan terug omdat Jo me die avond kwam helpen. Jo was mijn dierbare collega. Een geweldige verpleegkundige die onverschrokken...

‘Koester de momenten samen’ zeggen lieve vrienden van me, maar het lukt me niet. Ik zie mijn moeder niet meer terug, er is geen verhaal meer te...

In het ziekenhuis hebben ze de kroketten afgeschaft, omdat de lunches op de dagbehandeling gezond moeten zijn. Ze hebben vast geen enquête onder...

In een mensenleven worden vele keuzes gemaakt, het zijn dingen waar je nu al over na moet denken. Belangrijker is, ‘hoe wil ik de tijd die me ge...

Ik realiseer me dat ik daar kom als dokter en dat ik iets kom doen wat een ander niet kan en mag.

Ik hoop dat we met elkaar de discussie aan durven gaan om het te hebben over kwaliteit van leven en zeker als het kinderen betreft.

‘Waar is je prachtige haar gebleven?’ vraag ik. Met haar bekende pretogen, die glazig stralen door haar tranen heen, antwoordt ze ‘die hangen in...