Terwijl de voordeur open gaat verschijnen er twee bruine paardenstaartjes boven een heel jong gezichtje. ‘Ben jij de zuster die voor papa komt z...

‘Weet u, zuster, het is hier zo fijn. Jullie werken hard, zijn zorgzaam en lief, ik heb niets te wensen. En ik ben verdrietig om datgene waar ik...

Na al die maanden geeft hij nu eindelijk ronduit toe dat het erop zit. Dat de tijd op is. We wisten beiden eigenlijk allang dat het sterven bego...

Ze praat, ze vraagt en overweegt, terwijl ze friemelt aan een klein roze gebreid zakje waarin ze pillen bewaart voor als ze het even helemaal ni...

Het valt stil en ik wacht. Was ik te confronterend? Na een aantal minuten stilte vraagt ze: “Hoe moet het dan met mijn poezen?” Inmiddels heb ik...

10 weken mag ik nu al voor jou zorgen. 10 weken, ze dachten eerder aan 10 dagen. Samen met jouw vrouw verzorg ik je bijna iedere dag zelf.

‘Hoe houd je dit vol?’ De onderdrukte trilling in de stem van de coassistente is nog net hoorbaar. Als ik me naar haar toe draai, zie ik de rod...

Ze gaan door, ondanks werkdruk en ongemak, wees een beetje lief tegen ze.

Met een hartelijke glimlach trekt ze de voordeur open. Bruine ogen, warme blik. ‘Waakzorg?’ vraagt ze. Ik knik en stel me voor. ‘Kom binnen, fij...

Het hele team zet zijn schouders eronder om mevrouw haar laatste wens uit te laten komen. De keuken wordt gebeld, de wijn is geregeld. Een colle...